అనగనగా ఒక అడవిలో మాట్లాడే ఆవు ఉండేది. అది ఆ అడవిలో ఇష్టారాజ్యంగా తిరుగుతూ, దొరికిన గడ్డిని మేయడం వల్ల బాగా బలిసింది. ఒకసారి ఆ ఆవుని చూసాడు మనిషి. దానిని ఎలాగైనా స్వాధీనం చేసుకోవాలని ఆశపడ్డాడు. “నువ్వు నాతో వచ్చి నాకు పాలు ఇస్తే గడ్డి పెడతాను.“ అని రమ్మని అడిగాడు. దానికా మాట్లాడే ఆవు, “నేనేంటి? నీతో రావడం ఏమిటి? వచ్చిన దారిన పో.“ అని గుర్రుగా చూస్తూ అంది. “ఎలాగైనా ఆ ఆవుని నా వశం చేసుకోవాలి. కావలసినన్ని పాలను పితుక్కోవాలి. ఎలా? మార్గమేమిటి?“ అని ఆలోచించాడు మనిషి. తన ఒక్కడి వల్ల అయ్యే పనికాదని, ఎవరి సాయమైన తీసుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. ఈ లోగా అక్కడికి ఒక మాట్లాడే కుక్క వచ్చింది. “ఏమిటాలోచిస్తున్నావు?“ మాట్లాడే కుక్క అడిగింది మనిషిని పలకరిస్తూ. “ఆ, ఏం లేదు. నేను అడవిలో ఒక ఆవుని చూశాను. దాని పాలు నాకు కావాలి. నీవు సాయం చేస్తే దానిని లొంగదీసుకోవచ్చు.“ అన్నాడు మనిషి. దానికా కుక్క “అయితే ఒక షరతు, నీవు పాలు పితుక్కోగానే దాని మాంసం నేను తినడానికి ఇవ్వాలి.“ అంది. “అలాగే.“ అన్నాడు మనిషి. ఈలోగా మాట్లాడే పిల్లి అటుగా వచ్చింది. “ఏమిటి విషయాలు?“ అంది వారిని చూసి. మనిషి ఆవు విషయం చెప్పి “నీవు లె సాయం చేస్తే దానిని లొంగదీసుకోవచ్చు.“ అన్నాడు. “అలాగైతే, నీవు ఆవు వద్ద పితుక్కొన్న పాలలో సగం వాటా నాకు తాగడానికి ఇవ్వాలి.“ అని పిల్లి కూడా షరతు పెట్టింది. ముగ్గురు కలిసి ఆవును పట్టే ఎత్తుగడను వేసుకున్నారు. ముందుగా పిల్లి అడవికి వెళ్ళి ఆవును చేరింది. ఆవుతో, “ఓ మిత్రమా, నీవు నాతే వస్తే నీకు తగినంత గడ్డి ఉన్న చోటును చూపెడతాను. బాగా తినవచ్చు.“ అని ఎర చూపింది. “ఏమిటి, ఎప్పుడు లేనిది పిల్లి నాకు సహాయం చేస్తానంటుందీ. ఏమైనా ప్రమాదం జరగబోతుందా?“ అని ఆవు అనుమానించింది. కాని, “ఓస్, ఈ చిన్న పిల్లి నన్నేం చేయగలదులే?“ అని సమాధానపడింది. “సరే, నీ మాట ప్రకారమే వస్తాను. పద.“ అంది ఆవు. అలా మాట్లాడే ఆవుని, మాట్లాడే పిల్లి అడవిని దాటించి , మనిషి కుటీరం వైపు తీసుకొని వచ్చింది. అలంత దూరంలో ఉండగానే, మనిషి ప్రక్కనే ఉన్న మాట్లాడే కుక్కను ఆవు చూసింది. ఏదో కుట్ర జరగబోతుందని అర్థమైంది ఆవుకి. వెంటనే తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. వెనుదిరిగి పరుగెత్తబోయింది. వెంటనే కుక్క ఆవు మీదకి ఉరికింది. ఆవు ఎటూ వెళ్ళకుండా కుక్క తన పదునైన కోరలతో, వాడి గోళ్ళతో రక్కుతూ అటకాయించింది. ఈలోగా జారముడి వుండే తాడును విసిరాడు మనిషి. ఆవు నెడలో ఉచ్చు పడింది. దానిని ఈడ్చుకుంటూ వచ్చి కుటీరం పక్క చెట్టుకి కట్టేశాడు. అంతే, ఆవు “వదలండీ, మోసం కదా.“ అని కేకలు వేసింది. వెంటనే మనిషి ఒక దుడ్డుకర్రను తీసుకొని ఆవు నడ్డిమీద, మూతిమీద బాదాడు. అంతే ఆవు నోట మాటలు ఆగిపోయాయి. “అంబా, అంబా.“ అంటూ మూలుగుతూ మనిషి వశం అయిపోయింది. మనిషి ఒక మట్టి పాత్రలో ఆవు పాలు పితికాడు. పాత్రలోని పాలను పైకెత్తి తాగసాగాడు. సగం పాలు ఇస్తాన్న మనిషి అన్ని పాలు తాగేస్తాడేమోనని పిల్లి కంగారుపడి “అన్ని పాలూ నీవే తాగేస్తే ఎలా?నా వాటా సగం నాకు ఉంచు.“ అంది. “ఏమిటీ? నీకు వాటా కావాలా? ఇదిగో వాటా.“ అంటూ ఆ దుడ్డు కర్రతో పిల్లి మూతి మీద గట్టిగా ఒకటి బాదాడు. అంతే పిల్లి నోట మాట ఆగిపోయింది. బాధతో “మియ్యాం, మ్యాం... మ్యావ్... “ అంటూ మూలుగుతూ మూలకు పోయింది. పాపం ఒక్క పాలచుక్క కూడా మనిషి పిల్లికి ఈయలేదు. కొద్దిసేపటికి మనిషి పితికిన పాలు తాగడం పూర్తి చేశాడు. వెంటనే కుక్క మనిషితో “నీవు పాలు తాగడం అయింది కదా. ఇక ఆవుని నాకు వదిలేయ్, కడుపార దాని మాంసం ఆరగిస్తాను.“ అని అడిగింది. అంతే, మనిషి వేళాకోళంగా నవ్వుతూ, “ఎంత ఆశే నీకు. నేను ఈ ఆవు పాలు ప్రతిరోజు పితుక్కొని తాగనూ... నేను చెప్పినట్లు కాపలా కాస్తే, ఆవు కాస్త ముసలిదైపోయాక నీకు పడేస్తాలే. అప్పుడు నీవు తీరిగ్గా ఆరగించుదువు గాని.“ అని వెటకారం చేశాడు. “అలా కుదరదు, మనం అనుకున్న షరతు ప్రకారం, ఇప్పుడే దాని మాంసం నాకు కావాలి.“ గట్టిగా కేకలు వేసింది కుక్క. “షరత్తు లేదు గిరత్తు లేదు.“ అని దుడ్డుకర్రతో కుక్కమూతి వాయగొట్టాడు మనిషి. అంతే మాట్లాడే కుక్క మాట కూడా పడిపోయింది. “భౌ... భౌ.. “ అంటూ రోదించింది. అలా అప్పటి నుండి మూగబోయిన ఆవు “ఏంబా... అంబా... “ అంటూ మనిషికి బానిసైపోయింది. అటు పిల్లి మాట పడిపోయి “మ్యావ్ మ్యావ్“ అంటూ మనిషి దాచిన పాలకోసం వెతుకుతూ ఉంటుంది. ఇక కుక్క మాటపోయి “భౌ భౌ“ అంటూ మనిషి మన్నన పొందితే ఆవు మాంసం పెడతాడేమోనన్న ఆశతో మనిషి నమ్మకంతో మనిషి చుట్టూ తిరగడం అలవాటైపోయింది. ఆధారం: వి. బాలసుబ్రహ్మణ్యం